Dayıma

bugün (22/07/2015) dayımı toprağa verdik…
olacağını bilsen de acıtır ya.
işte öyle bir olay oldu vefatı.
kendi küçük “normal varsayılan” beynim, dayımın huzur bulacağı tek yolculuğun bu olacağına gayet güzel inandırmıştı oysa beni.
ama beyin bu, her zaman ruhu ikna edemiyor, değil mi?
ya da “yaşanmadan anlaşılamayanlar” başa gelince, başka türlü çarpıyor bizi.
ya da aslında değiştiremeyeceğin gerçekler karşısında, cılız teselliler üretiyorsun kendine…

özel bir hayatı oldu dayımın, hem kendisinin, hem yakınlarının. tercihen olmasa bile, özel oldu.
şimdi bu farklı hayata veda vakti.

yolu açık olsun, Raj Kapoor bir defa da Aziz dayım için söylesin Awara Hoon’u.

azizdayimveben